Tagi

, , , , , , , , ,

Parvus error in principio magnus est in fine.
„Mały błąd na początku staje się wielkim na końcu” (Arystoteles).

Dlatego jest konieczne, abyśmy z jak największą pilnością zwracali uwagę
na to, cośmy słyszeli, abyśmy przypadkiem nie zeszli na bezdroża” (Hbr 2, 1).

Jest jakaś moc perswazyjna błędu. Dlatego większość deklarujących wiarę katolicką jest osowiała w diagnozowaniu od pięćdziesięciu lat trwającego powszechnego odstępstwa od wiary katolickiej.
Herezja, apostazja i schizma to najcięższe grzechy. Wyłączenie z Kościoła i perspektywa potępienia wiecznego pewna.

Aby zachować wierność odwiecznemu katolickiemu depozytowi wiary, należy spełnić przynajmniej trzy warunki:
– zachować czyste serce (stan łaski uświęcającej),
– prowadzić głębokie i regularne życie modlitwy,
– być w codziennym kontakcie z krystaliczną doktryną katolicką (lektura bądź słuchanie – Biblioteka ‘58).
Nie bez znaczenia będzie także zdystansowanie się od ciśnienia doraźności i statystyki.
Prawda jest wolna, niezmienna i trwała. Należy ją cierpliwie poznawać, bronić jej i według niej żyć. Droga do zbawienia duszy pewna!


Quicúmque vult salvus esse, ante omnia opus est ut téneat cathólicam fidem.
Quam nisi quisque íntegram inviolatámque serváverit, absque dubio in aetérnum períbit.
„Ktokolwiek pragnie być zbawiony, przede wszystkim winien się trzymać katolickiej wiary.

Której jeśliby kto nie zachował całej i nienaruszonej, ten niewątpliwie zginie na wieki” (św. Atanazy, Wyznanie wiary).


treści katolickie:
 sacerdoshyacinthus.com
 verbumcatholicum.com
 twitter.com/SacHyacinthus