Słowniczek

AD lub A.D. (łac.) – anno Dómini, roku Pańskiego, w roku Pańskim.

A.M.D.G., lub AMDG, Ad maiorem Dei gloriam (łac.) – Na większą chwałę Bożą.

à propos (fr.) – w związku z, co do; nawiasem mówiąc, przy okazji, swoją drogą, nota bene.

cum festinatióne (łac.) – z pośpiechem, śpiesznie.

De María numquam satis (łac.) – O Maryi nigdy dosyć.

distínguere (łac.) – rozróżniać, odróżniać, wyodrębniać.

eschatologia – dział teologii dotyczący rzeczy ostatecznych.

expressis verbis (łac.) – wyraźnie, dobitnie, bez ogródek.

Finis coronat opus. (łac.) – Koniec wieńczy dzieło.

hagiografia – piśmiennictwo dotyczące świętych; żywoty świętych.

hebetudo (łac.) – tępota umysłowa, osłabienie, stępienie.

Historia sanctorum magistra vitae. (łac.) – Historia Świętych nauczycielką życia.

lewitacja – unoszenie się nad ziemią. Dar, którym Pan Bóg obdarzył niektórych Świętych.

Mirábilis Deus in Sanctis súis. (łac.) – Przedziwny jest Bóg w Świętych swoich.

Missa (łac.) – msza.

Missale Romanum (łac.) – Mszał Rzymski.

mszał (łac. Missale) – księga liturgiczna służąca kapłanowi do odprawiania Mszy Świętej.

mysterium iniquitatis (łac.) – tajemnica nieprawości.

NB (także: N.B. lub n.b.) – nota bene (łac.), zauważ dobrze; pisane jako jeden wyraz notabene używane jest w języku polskim w znaczeniu: tak na marginesie, nawiasem mówiąc, à propos.

nowenna (łac. novem – dziewięć) – praktyka modlitewna polegająca na odmówieniu określonych modlitw przez 9 kolejnych dni. Zwykle praktykowana publicznie jako przygotowanie do uroczystości bądź prywatnie, niezależnie od nich.

novíssima (łac.) – rzeczy ostateczne.

Novus ordo missae (łac.), skrót NOM – nowy porządek mszy. Msza wprowadzona powszechnie przez Pawła VI w 1 Niedzielę Adwentu 1969 roku, odprawiana w językach lokalnych. Popularnie zwana: msza posoborowa.

paremia prawnicza – krótka sentencja (zasada, maksyma), wyrażająca w przystępny sposób fundamentalną zasadę prawną.

przeistoczenie (transsubstancjacja, łac. transsubstantiátio) – istotowa zmiana chleba i wina w Ciało i Krew Chrystusa, mająca miejsce podczas Mszy Świętej.

quam primum (łac.) – jak najprędzej.

quáttuor témpora (łac.) – Suche Dni.

Salus animárum supréma lex. (łac.)Zbawienie dusz najwyższym prawem.

Sancta Missa (łac.) – Msza Święta.

Suáviter in modo, fórtiter in re. (łac.) – W sposób łagodny, lecz mocny co do istoty.

Súmmum ius est summa iniúria. (łac.) – Paremia dotycząca prawa stanowionego. Szczyt prawa to szczyt bezprawia. Zbyt ściśle, formalnie wymierzona sprawiedliwość może stać się krańcową formą niesprawiedliwości, krzywdą.

Transfigurátio Dómini Nostri Jesu Christi (łac.) – Przemienienie Pana Naszego Jezusa Chrystusa.

transsubstancjacja (łac. transsubstantiátio) – przeistoczenie; istotowa zmiana chleba i wina w Ciało i Krew Chrystusa, mająca miejsce podczas Mszy Świętej.

unia hipostatyczna – zjednoczenie dwóch natur – boskiej i ludzkiej – w osobie Syna Bożego, Jezusa Chrystusa.

Verba docent, exempla trahunt. (łac.) – Słowa pouczają, przykłady pociągają.

vére, reáliter, substantiáliter (łac.) – prawdziwie, rzeczywiście, substancjalnie. Tak jest obecny Jezus Chrystus w Najświętszym Sakramencie.

 


Treści katolickie czytajmy codziennie:
 sacerdoshyacinthus.com
 verbumcatholicum.com
 actualia.blog
Dalsze krzewienie powyższych adresów – w Polsce i za granicą –
będzie współpracą w dobrym dziele. A.M.D.G.