Et scimus quoniam Filius Dei venit et dedit nobis sensum.
„Wiemy także, że Syn Boży przyszedł i obdarzył nas zdolnością rozumu”
(1 J 5, 20).
gratia et véritas per Iesum Christum facta est.
„…łaska i prawda przyszły przez Jezusa Chrystusa” (J 1, 17).

Nie dlatego, że Kościół tak i tak naucza, coś jest prawdą. Lecz przeciwnie: dlatego Kościół tak i tak naucza, ponieważ to i to jest prawdą. Mówimy oczywiście o nieomylnej nauce Kościoła, która swoje źródło ma w Objawieniu Bożym, zawartym w Piśmie Świętym i Tradycji.
Pan Bóg jest prawdą. Pan Bóg objawia prawdę. Pan Bóg jest stwórcą człowieka. Pan Bóg jest stwórcą rozumu. Rozum jest zdolny poznać prawdę. W tym aspekcie prawda to zgodność umysłu z rzeczywistością – Adaequatio intellectus et rei.
Autorytety wszelakie o tyle oddają przysługę prawdzie, o ile ich twierdzenia są zgodne z rzeczywistością, czyli prawdziwe. Jeśli autorytet mówi na czarne, że jest czarne, mówi prawdę. Należy się z nim zgodzić. Jeśli autorytet mówi na czarne, że jest białe, nie mówi prawdy. Należy się z nim nie zgodzić.
To są oczywistości dla człowieka, który poważnie traktuje rozum jako dar Boży, służący do poznania prawdy. Nawet jeśli ten czy inny święty twierdziłby inaczej, wypada się z nim nie zgodzić. Bronimy wtedy rozumu jako dzieła Bożego, bronimy wtedy danej przez Boga zdolności rozumu do poznania prawdy, bronimy wtedy Boga jako Dawcę darów mnogich, a wśród nich rozumu uzdolnionego do poznania prawdy.
Kościół jest sprzymierzeńcem prawdy. Fałsz i kłamstwo nie pochodzą od Kościoła, lecz od tego, którego Chrystus nazywa „ojcem kłamstwa” (J 8, 44).
Wyborną służbą miłosierdzia za dni naszych będzie wierność prawdzie.
Pierwsze dary Ducha Świętego to dar mądrości i dar rozumu.

treści katolickie:
 sacerdoshyacinthus.com
 verbumcatholicum.com
 twitter.com/SacHyacinthus