Site icon Servite Deo

Droga pojedynczej duszy

Czasy zamętu powszechnego. Już ponad 50 lat. Stwierdzenie nie jest subiektywną opinijką głów nawiedzonych, lecz obiektywną konstatacją aktualnego stanu rzeczy. Znający tradycyjny katechizm katolik, który nie wyłączył rozumu i który zauważa fakty, idee, słowa i decyzje, łatwo dostrzeże odkształcenia katolickiego depozytu wiary – w aspekcie doktrynalnym, kultycznym i moralnym.
Co zatem czynić? Pojedyncza dusza może zrobić wiele. Pojedyncza dusza nie może zrobić wszystkiego. Pojedyncza dusza może uporządkować swoją drogę – by była katolicka. Pierwsza odpowiedzialność przed Bogiem dotyczy własnej duszy.
Konkretyzując. 3 elementy, których realizacja możliwa jest już od dzisiaj:

– Wierność Mszy Świętej w tradycyjnym rycie rzymskim.
– Kompletowanie i systematyczna lektura tradycyjnych katolickich katechizmów.
– Troska o stabilne życie w łasce uświęcającej i dobre wypełnianie obowiązków stanu.


„W samym zaś znowu Kościele trzymać się trzeba silnie tego, w co wszędzie, w co zawsze, w co wszyscy wierzyli. To tylko bowiem jest prawdziwie i właściwie katolickie, jak to już wskazuje samo znaczenie tego wyrazu, odnoszące się we wszystkim do znaczenia powszechności. A stanie się to wtedy dopiero, gdy podążymy za powszechnością, starożytnością i jednomyślnością. Podążymy zaś za powszechnością, jeżeli za prawdziwą uznamy tylko tę wiarę, którą cały Kościół na ziemi wyznaje; za starożytnością, jeżeli ani na krok nie odstąpimy od tego pojmowania, które wyraźnie podzielali święci przodkowie i ojcowie nasi; za jednomyślnością zaś wtedy, jeżeli w obrębie tej starożytności za swoje uznamy określenia i poglądy wszystkich lub prawie wszystkich kapłanów i nauczycieli (…). 
Więc cóż może uczynić chrześcijanin-katolik, jeśli jakaś cząsteczka Kościoła oderwie się od wspólności powszechnej wiary? Nic innego, jeno przełoży zdrowie całego ciała nad członek zakażony i zepsuty. A jak ma postąpić, jeśliby jakaś nowa zaraza już nie cząstkę tylko, lecz cały naraz Kościół usiłowała zakazić? Wtedy całym sercem przylgnąć winien do starożytności; tej już chyba żadna nowość nie zdoła podstępnie podejść” (św. Wincenty z Lerynu, Commonitorium).


treści katolickie:
 sacerdoshyacinthus.com
 verbumcatholicum.com
 twitter.com/SacHyacinthus
 YouTube
Exit mobile version