„Cnotą najbardziej potrzebną, cnotą wielką, cnotą anielską, cnotą, której towarzyszy orszak wszystkich innych cnót, jest cnota czystości. Kto posiada tę cnotę, może zastosować do siebie słowa Ducha Świętego: «A przyszły mi wraz z nią wszystkie dobra» (Mdr 7, 11). Zbawiciel zapewnia nas, że ci, którzy posiadają ten skarb nieoceniony, już w tym śmiertelnym życiu są podobni do aniołów Bożych (Mt 22, 30)” (Św. Jan Bosko).
Panowanie nad sobą jest wymogiem wiary katolickiej. Kultywowanie cnoty czystości w myślach, słowach i uczynkach nadaje katolikowi szlachetny rys arystokratyczny. Dobrodziejstwa zachowania cnoty czystości są rozliczne, a wśród nich jest trzeźwość myślenia i wytrwała gorliwość w służbie Prawdy.
treści katolickie: sacerdoshyacinthus.com verbumcatholicum.com actualia.blog