Pan Jezus mówi: „A oto Ja jestem z wami przez wszystkie dni, aż do skończenia świata” (Mt 28, 20). Ta obietnica spełnia się najpełniej – najzupełniej! – w Najświętszym Sakramencie. U progu nowego roku, Roku Pańskiego 2015, kilka motywów eucharystycznych to duchowa konieczność – mówimy o sprawach najświętszych. De Eucharistia numquam satis!

Biskup Thomas Paprocki, ordynariusz diecezji Springfield w stanie Illinois, wydał dyrektywę skierowaną do wszystkich proboszczów diecezji, aby w ich kościołach z powrotem umieścili tabernakula w centralnym miejscu. Krok ku katolickiej normalności:
http://chiesaepostconcilio.blogspot.com/2014/12/mons-paprocki-il-tabernacolo-al-centro.html

Poczytajmy z uwagą pełne troski refleksje Kard. Siri:
https://sacerdoshyacinthus.wordpress.com/2014/07/12/wakacje-a-my-ciagle-o-najswietszym-sakramencie/

Ze wszech miar uzasadniony lament głodnej owcy:
http://www.liturgia.pl/blogi/Agnieszka-Myszewska-Dekert/Lament-glodnej-owcy.html

Cierpliwie do dyspozycji:
https://sacerdoshyacinthus.wordpress.com/nowa-ksiazka-ks-jacek-balemba-sdb-unizenie-przed-bogiem-centralna-kwestia-kultury/

Poruszono tu kilka wątków ważnych – wywiad katolicki:
http://www.pch24.pl/upadnij-na-kolana-o-czci-dla-najswietszego-sakramentu,23663,i.html

W swoim wystąpieniu na XI Zwyczajnym Zgromadzeniu Ogólnym Synodu Biskupów w Watykanie, w październiku 2005 roku, Arcybiskup Jan Paweł Lenga, ówczesny Ordynariusz Karagandy (Kazachstan) mówił:
„Prośmy Ducha Świętego, aby rozpalił w naszych sercach «gorliwość o dom Pański» i o jego największy skarb, którym nie jest jakiś przedmiot czy teoria, lecz Ciało i Krew naszego Boga i Zbawiciela. Być może moglibyśmy uczyć się tego od św. Ojca Pio z Pietrelciny, świętego czciciela Eucharystii żyjącego w naszych czasach. Oto jego słowa: «O Ojcze święty, ile profanacji, ile świętokradztw musi znosić Twoje łaskawe serce! Któż więc, Boże, stanie w obronie tego łagodnego Baranka, który nigdy nie otworzył ust swoich w swojej sprawie, lecz zawsze tylko w naszej?»”.

Dziecko się modli

„Jeśli się nie odmienicie i nie staniecie jak dzieci, nie wejdziecie do królestwa niebieskiego. Kto się więc uniży jak to dziecko, ten jest największy w królestwie niebieskim” (Mt 18, 3-4).

A co my uczynimy w Roku Pańskim 2015 z Darem Największym?
Kto stanie w obronie tego łagodnego Baranka, który nigdy nie otworzył ust swoich w swojej sprawie, lecz zawsze tylko w naszej?