„Sancti eritis, quia ego Sanctus sum”

„Świętymi bądźcie, bo Ja jestem święty” (1 P 1, 16).

 

   Świętość integralna. Można i należy wyróżnić w niej wiele aspektów. Dzisiaj tylko o jednym istotnym aspekcie świętości.

   Święty przed Panem Bogiem klęka.

   Ateista i pyszałek przed Panem Bogiem nie klęka.

   Im człowiek jest bliżej Pana Boga, tym częściej i chętniej przed Panem Bogiem z pokorą klęka.

   W kazaniu na 50-lecie śmierci Alberta Chmielowskiego czytamy:

   „Im bardziej Bóg udziela się duszy, im bardziej się do niej przelewa przez dary Ducha Świętego, tym bardziej rzuca ją na kolana” (kard. K. Wojtyła).

   Repetitio est mater studiorum. Zatem powtórzymy kard. J. Ratzingera raz jeszcze:

   „Niezdolność klęczenia okazuje się (…) istotą elementu diabolicznego”.

   „Upadnięcie na kolana w wierze jest prawidłowym i płynącym z wnętrza, koniecznym gestem. Kto uczy się wierzyć, ten uczy się także klękać” (Duch liturgii).

 

   * * *

 

Msza Święta, Warszawa:

   15.06.2012: Za śp. Józefa Kaduszkiewicza (int. zam. przez E. K. z Warszawy).

   16.06.2012: O powrót do zdrowia Zofii, o opiekę Bożą dla Zbigniewa i jego rodziny, za zmarłych Aarona i Joan Shatkin (int. zam. przez E. i K. D. z Warszawy).