„Tu es Petrus, et super hanc petram aedificabo Ecclesiam meam; et portae inferi non praevalebunt adversum eam. Tibi dabo claves regni caelorum; et quodcumque ligaveris super terram, erit ligatum in caelis, et quodcumque solveris super terram, erit solutum in caelis”.

„Ty jesteś Piotr czyli Skała, i na tej Skale zbuduję Kościół mój, a bramy piekielne go nie przemogą. I tobie dam klucze królestwa niebieskiego; cokolwiek zwiążesz na ziemi, będzie związane w niebie, a co rozwiążesz na ziemi, będzie rozwiązane w niebie»” (Mt 16, 18-19).

 

   Istnieją pewne przesłanki, aby przypuszczać, że są pewne środowiska, które świadomie dążą do bojkotowania Benedykta XVI i Jego pontyfikatu. Istnieją pewne przesłanki, aby przypuszczać, że są pewne środowiska, które świadomie dążą do skompromitowania Benedykta XVI i Jego pontyfikatu. Kwestie powagi najwyższej!

   Postulatem pozostaje cierpliwe i długofalowe budowanie więzi jedności z następcą św. Piotra w parafiach, wspólnotach, diecezjach. Z pewnych względów trzeba jasno dodać i to, że na szczególną uwagę i podkreślenie zasługują wszystkie gesty, decyzje i słowa Papieża, które są klarownym wyrazem wierności Tradycji – a w szczególności zwyczaje zakorzenione w Tradycji. Przecież zadaniem Papieża jest umacnianie braci w wierze a nie uleganie postulatom destrukcyjnego wrzenia rewolucyjnego i gorączce zmian, jakie trawią dzisiaj niejedno środowisko w Kościele. Katolik wierzący, kapłan wierzący, biskup wierzący, papież wierzący to wiedzą: fundamentalnym punktem odniesienia dla wszystkich, którzy do Kościoła należą pozostaje ewangeliczny postulat wierności Chrystusowi a nie rewolucyjny postulat zmian, czy tworzenie nowej religii postępu.

   Dla podkreślenia jedności z Ojcem Świętym – syntetyczny cykl refleksji poświęconych tejże tematyce jedności. Dzisiaj o liturgii.

 

   Sercem życia Kościoła i jego misji jest święta liturgia celebrowana na chwałę Boga w Trójcy Jedynego oraz dla uświęcenia wszystkich, którzy należą do Kościoła. Ojciec Święty Benedykt XVI daje dzisiaj Kościołowi przynajmniej cztery ważne znaki wierności Tradycji w zakresie świętej liturgii:

 

   Szeroko otworzył Kościołowi dostęp do najdoskonalszego aktu kultu, jakim jest Msza Święta Trydencka.

   Zachowuje stosowanie języka łacińskiego.

   Udziela Komunii Świętej katolikom, którzy zachowują postawę klęczącą.

   Celebruje Ofiarę Mszy Świętej przy ołtarzu, na którym Krzyż zajmuje centralne miejsce – zwrócony pasyjką w stronę celebransa.

 

   Kard. Antonio Cañizares Llovera, Prefekt Kongregacji ds. Kultu Bożego i Dyscypliny Sakramentów, w wywiadzie dla miesięcznika 30giorni, w lutym 2009 roku przypomniał ważną zasadę: „Papieskie liturgie rzeczywiście zawsze były i nadal są wzorcowe dla całego świata katolickiego”.

   Pouczeni tą eklezjalną zasadą precyzujemy zatem:

 

   Kto pozostaje wierny najdoskonalszemu aktowi kultu, jakim jest Msza Święta Trydencka, ten wyraża jedność z Ojcem Świętym Benedyktem XVI.

   Kto pozostaje wierny stosowaniu języka łacińskiego w liturgii, ten wyraża jedność z Ojcem Świętym Benedyktem XVI.

   Kto pozostaje wierny zwyczajowi przyjmowania Komunii Świętej w postawie klęczącej, ten wyraża jedność z Ojcem Świętym Benedyktem XVI.

   Kto stawia Krzyż w centralnym miejscu ołtarza, pasyjką w stronę celebransa, ten wyraża jedność z Ojcem Świętym Benedyktem XVI.

 

   Kto twierdzi, że Kościół w dokumentach Soboru Watykańskiego II nakazał wyrugowanie najdoskonalszego aktu kultu, jakim jest Msza Święta Trydencka – kłamie.

   Kto twierdzi, że Kościół w dokumentach Soboru Watykańskiego II nakazał wyrugowanie języka łacińskiego z liturgii – kłamie.

   Kto twierdzi, że Kościół w dokumentach Soboru Watykańskiego II nakazał zrezygnowanie z postawy klęczącej przy przyjmowaniu Komunii Świętej – kłamie.

   Kto twierdzi, że Kościół w dokumentach Soboru Watykańskiego II nakazał usunięcie Krzyża z centralnego miejsca ołtarza – kłamie.

 

   Kto pozostaje wierny najdoskonalszemu aktowi kultu, jakim jest Msza Święta Trydencka – pozostaje posłuszny Kościołowi i buduje więzi jedności z Papieżem.

   Kto pozostaje wierny językowi łacińskiemu w liturgii – pozostaje posłuszny Kościołowi i buduje więzi jedności z Papieżem.

   Kto pozostaje wierny królewskiemu zwyczajowi przyjmowania Komunii Świętej w postawie klęczącej – pozostaje posłuszny Kościołowi i buduje więzi jedności z Papieżem.

   Kto pozostaje wierny wielowiekowemu zwyczajowi umieszczania Krzyża w centralnym miejscu ołtarza, pasyjką w stronę celebransa – pozostaje posłuszny Kościołowi i buduje więzi jedności z Papieżem.

 

   Kto domaga się wyrugowania najdoskonalszego aktu kultu, jakim jest Msza Święta Trydencka – pozostaje nieposłuszny Kościołowi i niszczy więzi jedności z Papieżem.

   Kto domaga się wyrugowania języka łacińskiego z liturgii – pozostaje nieposłuszny Kościołowi i niszczy więzi jedności z Papieżem.

   Kto domaga się zrezygnowania przyjmowania Komunii Świętej w postawie klęczącej – pozostaje nieposłuszny Kościołowi i niszczy więzi jedności z Papieżem.

   Kto domaga się usunięcia Krzyża z centralnego miejsca ołtarza – pozostaje nieposłuszny Kościołowi i niszczy więzi jedności z Papieżem.

 

„Et Petrus quidem servabatur in carcere; oratio autem fiebat sine intermissione ab ecclesia ad Deum pro eo”.

„Strzeżono więc Piotra w więzieniu, a Kościół modlił się za niego nieustannie do Boga” (Dz 12, 5).

 

Oremus pro Pontifice nostro Benedicto!

Módlmy się za naszego Papieża Benedykta!